ερωτική ιστορία

Δεν έχουμε, μας τελείωσε.
Μόνο ντομάτες, υποσχέσεις και σταφύλια. Σουλτανίνα, ναι.
Από αυτά που τρώνε τα παιδάκια ενώ παίζουν μονόπολη στο μπαλκόνι.
Τι; δεν παίζει μονόπολη ο δικός σας; Παίζει σιμς;
Δεν πειράζει, δώστε του να φάει τότε.
Είναι γλυκά τα σταφύλια μας κυρία μου, αλλά οι ντομάτες είναι πιο γλυκές.
Είναι από το κτήμα μας στην Ήπειρο.
Και κατακόκκινες, να, σαν τα κραγιόν που φοράτε όλες σας όταν έρχεστε να αγοράσετε καναδυό κιλά ερωτικές ιστορίες.
Το ξέρω το κατοχικό σύνδρομο, πώς δεν το ξέρω.
Ήρθε χθες και πήρε τα τελευταία τέσσερα μια νεαρή που φορούσε το κόκκινο του λάθους.
Μόλις χώρισε με τον σύντροφό της πήγε και το αγόρασε. Ήταν, λέει, δαλτωνικός.
Να σας τα βάλω τα σταφύλια;

κοτόπουλο καμικάζι

Σήμερα μετά από εσωτερική πάλη φιλότιμου-βαρεμάρας αποφάσισα να τιμήσω το αξίωμα της φοιτήτριας -που μετά κόπων και βασάνου απέκτησα- και να πάω στη σχολή με απώτερο σκοπό να παρακολουθήσω καναδυό μαθήματα.

Η ώρα είναι 12.10.
Η καθηγήτρια των αρχαίων ανυπομονεί να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις της στους φοιτητές.
Καταφθάνει λοιπόν νωρίτερα (βλ. 12.10 έναντι ακαδημαϊκού τετάρτου) αλλά εγώ, τηρώντας τους ακαδημαϊκούς κανόνες, ανοίγω την πόρτα της αίθουσας στις 12.16. το αποτέλεσμα ήταν το εξής:

-"κυρία μου (πσσσ) έχετε αργήσει"
(α;)
-"εεε… ναι με συγχωρείτε, θα μπορούσα να περάσω;"
(έλα λυπήσου με, ξύπνησα πρωινιάτικα μόνο και μόνο για να δω τα μούτρα σου, μη με κάνεις να νιώθω ακόμα πιο μαλάκας)
-"όχι, όχι, μετά από μένα δεν μπαίνει κανείς στην αίθουσα, αν θέλεις μπορείς να περιμένεις και να μπεις στο διάλειμμα"
-"καλά τότε, καλημέρα και σε 'σας"
(...καριόλα)


Η ώρα είναι πλέον 15.00 και μετά από ρεβυθογεύμα στη λέσχη, βρίσκομαι καθισμένη -σαν αξιοπρεπές φυτό- στο δεύτερο θρανίο της αίθουσας Α και βάζω το κινητό μου στο αθόρυβο. Αυτή τη φορά το σοκ ήταν μεγαλύτερο: δεν υπήρξε ακαδημαϊκό τέταρτο! Η ακόμη πιο συνεπής κυρία που θα μας έκανε μάθημα ήταν ακριβώς στην ώρα της! Ξεκινάει λοιπόν ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής ιστορίας με φωτογραφίες-ντοκουμέντα της διδάσκουσας από τις εκδρομές που έκανε σε σχετικές ευρωπαϊκές πόλεις, οι οποίες και προβάλλονται στο κολοσσιαίο βίντεο γουόλ που μας παρέχει το ελληνικό πανεπιστήμιο.
Και εκεί που προσπαθούμε να θυμηθούμε το όνομα ενός έργου του Αριστοφάνη, που απλά μας κόλλησε στο μυαλό για κάποιον αρκετά ανούσιο λόγο…

ΜΠΑΑΑΑΑΑΑΜ

Τα φώτα σβήνουν ακαριαία και ακούγεται μια ιαχή στο σκοτάδι: «ΑΧΑΡΝΑΙΑΙΑΙ».
Τη χαρά της ανακάλυψης διαδέχεται το σοκ. Ή μπορεί και το αντίστροφο. Το σοκ ήταν τέτοιο ώστε να μην μπορώ να ξεχωρίσω τι έγινε πρώτο.

Μετά λοιπόν από αυτή την όχι σύντομη αναδρομή στο «πως πέρασε τη μέρα της η γκαρνέλε» φτάνουμε στην αποκάλυψη:
Το προαναφερθέν «μπαμ» ακούστηκε από την κουζίνα της λέσχης, αφού ανατινάχτηκε ο φούρνος που φιλοξενούσε το κοτόπουλο-βραδινό.
Η φωτιά επεκτάθηκε στο χώρο που βρίσκονται τα ηλεκτρολογικά της σχολής κι έτσι το ρεύμα θα παραμείνει κομμένο για περίπου μια εβδομάδα όπως με πληροφόρησαν κομματόσκυλα εκ των έσω.

Οι ανταποκριτές που κάλυψαν το γεγονός, μιλούν για τρομοκρατική επίθεση. Στα συντρίμμια του φούρνου βρέθηκε ένα υπερμέγεθες ψητό κοτόπουλο, ζωσμένο με εκρηκτικά και στην μαντινένια πόρτα του μπορεί ακόμα να διακρίνει κανείς τα ορνιθοσκαλίσματα
«όχι άλλες αθώες ψυχές»...

"όταν η φύση εκδικείται"

τελειότητα, (η) pt II - το νόημα της ζωής

α1) για τους (πολύ) μερακλήδες:

Μετά από σοβαρή έρευνα στις συνταγές που κυκλοφορούν στο ίντερνετ, έφτασα στο συμπέρασμα ότι ο καθένας γράφει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι, οπότε θα σας δώσω κι εγώ την δική μου -ολόδική μου!- συνταγή για το υπέρτατο γλυκό βύσσινο:

Kατ'αρχήν πρέπει να πάτε στο δάσος και ψάξετε για μια βυσσινιά μετρίου μεγέθους (ή στην αυλή της κυρά-Κερασούλας από δίπλα αν έχει -προσοχή μη σας πάρει χαμπάρι) και μαζέψτε όσα βύσσινα χωράνε στις τσέπες/χούφτες/οπουδήποτε μπορείτε να τα συγκεντρώσετε τέλος πάντων. Τόσα και τόσα ακούγονται για τα μεταλλαγμένα που κυκλοφορούν στη σημερινή αγορά.
-κατάλληλη εποχή συγκομιδής: τέλος άνοιξης/αρχές καλοκαιριού-

Στη συνέχεια, κλέψτε μερικά λεμόνια από το μανάβικο της γειτονιάς (ή της κυρά-Κερασούλας αν έχει και λεμονιές στην αυλή) χωρίς να σας καταλάβει πάλι κανείς.
Ε, έχει άλλη νοστιμιά το κλεμμένο, πώς να το κάνουμε;

Τέλος περάστε μια βόλτα απ' τον Μπάμπη/την Τούλα στον 2ο, που τον/την έχετε βάλει στο μάτι από τότε που μετακομίσατε στην πολυκατοικία, και ζητήστε του/της λίγη ζάχαρη σε μια μεγάλη φλιτζάνα και το τηλέφωνό του/της
Τωρα, αφού συγκεντρώσατε τα υλικά, είμαστε έτοιμοι να περάσουμε στο παρασύνθημα.
ξεκουκουτσιάστε τα βύσσινα με την αιχμηρή πλευρά ενός διαβήτη ή με τα δόντια αν δε σιχαίνεστε και πετάξτε/φτύστε τα κουκούτσια από το παράθυρο στο αμάξι του μαλάκα του διαχειριστή

Ρίξτε όλα τα υλικά που έχετε συγκεντρώσει σε μια χύτρα ταχύτητας και συμπληρώστε βότκα -την ποσότητα θα την κρίνετε με το μάτι, ανάψτε την κουζίνα και προσευχηθείτε για το αποτέλεσμα (όπου θέλετε, δεν έχει σημασία).

Αν η πίστη σας είναι αρκετά δυνατή το γλυκό θα πετύχει.
Αν όχι, ψαχτείτε λίγο καλύτερα με τη θρησκεία σας, γιατί ο συγκεκριμένος θεός μάλλον σας έχει γραμμένο, και ακολουθήστε τη συνταγή α2 παρακάτω.


α2) για τους μερακλήδες:

ΥΛΙΚΑ (αγοράστε:)

• 2 κιλά βύσσινα
• 1/2 κούπα νερό
• 2 κιλά ζάχαρη
• 1/2 κουταλάκι ξινό ή 2 κουταλιές χυμό λεμονιού

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Πλύντε τα βύσσινα και στραγγίστε τα καλά. Αδειάστε τα σε απορροφητικό χαρτί, να στεγνώσουν. Αφαιρέστε με το ειδικό εργαλείο το κουκούτσι. Κάντε αυτή τη δουλειά επάνω από την κατσαρόλα όπου θα φτιάξετε το γλυκό, για να πέφτει μέσα το ζουμί που βγαίνει από τα βύσσινα. Τα κουκούτσια ρίξτε τα σ' ένα μπολ με το νερό. ΄Οταν τελειώσει το καθάρισμα, σκεπάστε τα βύσσινα με τη ζάχαρη και στραγγίστε επάνω σ' αυτά το νερό όπου έχετε βάλει τα κουκούτσια. Αφήστε να σταθούν έτσι ως την επόμενη μέρα. Βράστε το γλυκό, ώσπου να δέσει, αφαιρώντας τον αφρό που σχηματίζεται στην επιφάνεια. Λίγο πριν το κατεβάσετε, ρίξτε το ξινό ή το χυμό λεμονιού. Κατεβάστε το από τη φωτιά κι αφήστε το να κρυώσει. Στο διάστημα αυτό, κουνήστε 5-6 φορές την κατσαρόλα, ανακατεύοντας το γλυκό. ΄Ετσι τα βύσσινα φουσκώνουν και γίνονται μεγαλύτερα.


β) για τους άλλους:

Στο σούπερ μάρκετ καρφούρ-μαρινόπουλος εχει το καλύτερο κατά την ταπεινή μου γνώμη συσκευασμένο γλυκό βύσσινο.